Ogrzewanie domu może stać się zagrożeniem, którego nie sposób dostrzec ani wyczuć. Tlenek węgla jest bezbarwny, bezwonny i pozbawiony smaku, a przy tym nie podrażnia oczu. Wdychany gaz przenika do krwi i utrudnia jej dostarczanie tlenu do tkanek. Szczególnie wrażliwe na niedotlenienie są mózg i pozostałe części ośrodkowego układu nerwowego oraz serce i naczynia krwionośne. W statystykach zatruć zajmuje trzecie miejsce, za lekami i alkoholem.
Czad powstaje, gdy paliwo zawierające węgiel, takie jak węgiel opałowy lub gaz ziemny, spala się przy niedostatecznym dopływie powietrza. Przyczyną mogą być zasłonięte nawiewy albo zatkane kanały wentylacyjne i kominowe. Poza pożarami częstym źródłem zagrożenia są niesprawne instalacje grzewcze. W niewielkiej łazience z niedrożnym kominem piecyk gazowy może doprowadzić do śmiertelnego stężenia czadu nawet w ciągu minuty.
Jak ograniczyć ryzyko zatrucia w domu?
Sprawna wentylacja wymaga stałego dopływu powietrza. Nie wolno więc zasłaniać kratek ani otworów w drzwiach łazienki, a nadmierne uszczelnienie mieszkania może zakłócić wymianę powietrza. Stan przewodów kominowych i wentylacyjnych należy regularnie kontrolować oraz zlecać ich czyszczenie. Instalacja gazowa powinna przechodzić przegląd techniczny i próbę szczelności przynajmniej raz w roku. Takie prace wykonują osoby posiadające odpowiednie uprawnienia.
Kuchenka gazowa służy do przygotowywania posiłków, nie do ogrzewania pokoju. Promienników gazowych trzeba używać zgodnie z instrukcją producenta i zasadami bezpieczeństwa. Montaż pieca gazowego należy powierzyć fachowcowi; samodzielne przerabianie instalacji jest niedozwolone.
Dodatkową ochronę zapewniają czujki dymu oraz czujki tlenku węgla. Ta druga uruchamia alarm, gdy wykryje nadmierne stężenie gazu, dzięki czemu domownicy mają szansę szybko zareagować. Warto przewidzieć ją między innymi w pomieszczeniach z kominkiem, piecem kaflowym lub kuchenką gazową, a także w łazience z gazowym podgrzewaczem wody, kotłowni, garażu i warsztacie. Czujka nie zastępuje jednak przeglądów ani prawidłowej wentylacji.
Ogrzewanie a zagrożenie pożarem
Materiały łatwopalne powinny znajdować się co najmniej pół metra od urządzeń i instalacji, których powierzchnia może rozgrzać się powyżej 100°C. Grzejników elektrycznych nie ustawia się bezpośrednio na palnym podłożu, chyba że producent dopuszcza takie rozwiązanie. Zarówno urządzenia elektryczne, jak i gazowe muszą stać stabilnie. Gorącego nawiewu nie należy kierować na pobliskie palne elementy wyposażenia, a na czas dłuższej nieobecności warto wyłączyć ogrzewacz.
Istotny jest również stan komina: nieszczelności między cegłami mogą doprowadzić do pożaru. Metalowe przewody kominowe przechodzące przez palne części budynku wymagają odpowiedniej izolacji. Niebezpieczne są też prowizoryczne podłączenia urządzeń elektrycznych, gazowych i pieców.
Droga ucieczki musi pozostać dostępna. Nie wolno składować na niej materiałów palnych ani zastawiać klatek schodowych tak, by utrudnić wyjście z budynku lub dojście do drzwi ewakuacyjnych. Dbałość o te zasady, podobnie jak regularna kontrola instalacji, chroni mieszkańców przed skutkami awarii i pożaru.
Źródło: Wiadomości Policja Śląska